Boð

Nýtt ávegisgjald til námsferðina.
Hesuferð til Atlantic Airways
230 kr. (viðmerk navn og flokk) á konto 6460 382.367.0

GG! Skjótast til ber. Helst í gjár

 

Fyrisøgn 15. nov 2019

Samuel varð sligin niður á jørðina á strondini. Hann varð lagdur í hondjørn og fluttur til løgreglustøðina.  Hann var avbyrgdur í einum fangaholi um náttina, og so avhoyrdur um morgunin, har hann gav myndugleikunum falskt navn í tí vón, at tey ikki fóru at finna útav, hvør hann var, fyrr enn fjøruti dagar vóru farnir. 

Navnið varð skrivað niður, og fingramerkini vórðu kannað upp móti altjóða neti, uttan at tey funnu nakað samsvar. Aftur eitt tal av hagtølunum hjá myndugleikunum. Aftaná varð hann koyrdur til flóttafólkamóttøkuna á Kanariuoyggjunum. Eini stór múrhús við einum høgum stiki við píkatráði rundan um, langt burtur frá ferðafólki og hotellum. Øll høvdu ta somu lagnuna og høvdu upplivað umleið tað sama.

Tey høvdu goldið fleiri túsund dollarar til mannasmuglarar fyri at koma higar.Tey høvdu ferðast yvir um hav í trongum bátum. Høvdu verið bangin fyri ongantíð at koma fram, ella at báturin fór at søkka. Næstan øll høvdu sæð onkran doyggja á ferðini. Nú vóru tey her. Bara nøkur stempul og eitt elektriskt stik burtur frá lívinum, sum tey øll høvdu sett í vanda fyri at fáa. Eitt lív vestanfyri. 

Fyrisøgn 23. august 2019

Sjúrður var júst komin úr skúlanum, og mamman hevði givið honum mjólk og nýbakað fransbreyð við rabarbusúltutoyi á. Tað var ikki so ofta, at mamman kundi vera heima og baka fransbreyð sum í dag. Sjúrður fekk oftast bakarabreyð til millummála, tá hann kom úr skúlanum. Hann plagdi at fáa sær sjálvur, tí mamman og pápin vóru til arbeiðis, tá hann kom heim.

Sjúrði dámdi væl at fáa nýtt bakarabreyð við birkes á. Men so skuldi tað eisini vera nýbakað. Tað bleiv so hart og turt, sjálvt um tað hevði ligið bara eina nátt. Mamma stroyddi aldrin birkes á fransbreyðið, tá hon bakaði. Tað hoyrdi ikki til, plagdi hon at siga. 

Mamma Sjúrð starvaðist á landssjúkrahúsinum.Hon arbeiddi viðhvørt um dagin og tað dámdi Sjúrði so væl, tí tá kom hon heim skjótt aftan á, at hann var liðugur í skúlanum. Hann bleiv heitur innan í bringuni og eitt sindur glaður, tá hann hoyrdi bilin hjá mammuni koma oman eftir vegnum.

Fyrisøgn til 8.februar 2019

Tá ið klokkan ringdi út seinastu ferð, hjálpti hvørki at lakka á øðrum beini ella at siga okkurt innantanna. Hon visti sær eingi onnur ráð. Tordi ikki úr garðinum og tordi heldur ikki at siga nøkrum, hvussu bangin hon var. Tað einasta hon visti at gera, var at blunda. Hon helt við báðum hondum um eyguni og kroysti andlitið inn í ein krók í garðinum.

Tá ið hon hevði staðið eina góða løtu, komu tvær stórar gentur, sum skuldu sama veg sum hon, og funnu hana har. Onnur rópti á hana. Enki svar. So prikaðu tær hana í ryggin. Tá ýldi hon, sum var illimaður í hølunum á henni. Tær royndu at lokka við bommum, men striltið gekk. At enda noyddist hon at venda sær við. Tá raplaði úr henni um risamannin, sum tók smágentur,  um ketildraktina, keppin og um ta hálvu, viðvendu pípina.  Tær stóru genturnar bara flentu og trúðu henni ikki. Tær søgdu tað vera tað bera tvætl, sum onkur hevði funnið uppá og bilt henni inn. Tann lítla gentan fekk ikki steðgað aftur at práta um mannin við tí hálvu, viðvendu pípuni.

Fyrisøgn til 25. januar

Kring jørðina í kavbáti kom út í Fraklandi í 1869. Hendingarnar í bókini byrja í 1866. Skip hava varnast eitt løgið fyribrigdi á havinum, og tað er til stóran ampa fyri skipaferðsluna. Stundum halda skiparar, at talan er um ein ovurstóran hval, sum ger seg inn á skip, men aðrir siga seg hava sæð eitt bjart, skínandi ljós.

Tá ið enska skipið Scotia verður fyri óhappi, tí okkurt hvast rennir á skipið og sker botnin upp, gerast øll forfard og uppøst. Holið er trýkantað og so snøgt, sum var tað sagað. Fólk krevja nú, at ovurstóri hvalurin verður týndur.

Skipið Abraham Lincoln verður bygt og rigga til og fer út á høvini at leita eftir hvalinum.Við eru serfrøðingar og teirra millum kendur professari úr Fraklandi saman við tænara sínum. Teir leita leingi eftir hvalinum. Langt um leingi koma teir fram á hann í Kyrrahavinum, og professarin og tænari hansara enda umborð á tí margháttliga hvalinum.

Fyrisøgn til 11. januar 2019

Í gomlum døgum hildu tey, at dreymar vóru boð frá gudunum, og tí var vanligt at hava dreymatýðarar. Vit kenna nøkur dømi frá Bíbliuni.

Summi fólkasløg halda, at sálin fer úr kroppinum og út at reika um náttina, og at dreymurin er sálin, sum sigur frá, hvar hon reikar, og hvat hon ger.

Granskarar siga, at dreymar koma úr dulvitinum. Dulvitið er alt tað, sum vit ikki vita til ella ikki minnast til av tí, sum vit hava upplivað, síðan vit vóru lítil. Tað er dult - goymt  og gloymt. Tilvitað er alt tað, sum vit vita til ella minnast, síðan vit vóru lítil.

Granskarar siga eisini, at tann ótilvitaði parturin í okkum er nógv størri enn tann tilvitaði. Lutfalsliga kann hetta berast saman við eitt ísfjall, har tað tilvitaða er parturin, sæst oman á sjónum, og tað ótilvitaða er parturin, er undir sjónum.

Fyrisøgn til 2. novembe

Trøll

Einaferð var tað eitt trøllahúski, sum búði í einum heyggi. Ein revahola var eisini í heygnum. Tætt við stóðu nøkur ross í tjóðri. Eina náttina folaði ein ryssa. Tá bóndasonurin kom út at flyta rossini, sá hann, at tað lítla fylið var smokkað niður í revagrøvina við afturbeinunum.

Drongurin royndi at draga fylið uppaftur, men til onga nyttu; hann fór tí eftir hjálp. Bóndin skeldaði; og helt, at tað mátti verið lætt at draga eitt neyðars fyl uppaftur. Men tá hann sjálvur skuldi royna, vildi heldur ikki bera til.

Nú vórðu fólk boðsend. Tey bundu eina línu í fylið og drógu av einslistum, men onki nyttaði. So var farið eftir tveimum rossum, sum skuldu draga, men fylið sakk longri og longri niður í jørðina, og endin varð, at tað hvarv. Í somu løtu hoyrdist látur úr neðra. Tað vóru trøllini, sum flentu, tí nú áttu tey fylið. Fólkini høvdu gjørt eitt stórt mistak. Um tey høvdu latið mammuna hjá fylinum drigið, hevði tað verið bjargað, tí ein ryssa hevur megi yvir sínum egna fyli.  

 

Fyrisøgn til 5. oktober 2018

Ein dagin bað Dánjal Leiv koma við sær út at rógva. Tað var gott veður og Leivur hevði frí úr skúlanum tann dagin. Hann helt tað vera stuttligt at sleppa á flot og takkaði fyri at Dánjal vildi lova sær við. So fór hann heim og spurdi um hann kundi sleppa. Mamman helt at tað mátti hann sleppa ein so vakran dag sum hendan tá ið tað var ein rættur maður sum Dánjal ið vildi hava hann við sær. Tá var frøi á Leivi. Hann bað abba sín læna sær eitt snøri og so skundaði hann sær oman aftur til Dánjal. Teir fóru ikki langt frá landi; men nógv var at fáa og Leivur kendi seg sum vaksnan mann tá ið hann um kvøldið kom berandi allan fiskin til hús. ( her vænta 8 komma, sum tit fara at finna við at seta x og o í skúlanum. :) )

Fyrisøgn til 24. apríl

Eg eri óynskt í skúlanum. Tey siga, at eg eri keðilig, frøknut, havi ongan stíl og eri so blást, at eg ikki eingang leggi í tað. Tey siga, at eg yndi meg inn hjá læraranum, hóast eg ikki geri tað.Tað er ikki loyvt at vísa, at man dámar at ganga í skúla og læra nýtt, ella at man hevur áhuga í onkrum serstøkum, sum tey flestu ikki síggja nakra meining í. Ger man tað, er man onki spennandi at vera saman við, bara ein nørdur. Tey vísa mær alla tíðina, at eg eri einki verd og siga, at eg líkist mest einum dreingi. Men  kann eg gera við, hvussu eg síggi út? Kann eg gera við, at mær dámar at fáast við djór, at spæla í fjøruni, fiska, renna og vera á fjalli? Kunnu gentur ikki gera tað, tær vilja? Kunnu ikki øll gera tað, tey vilja, so leingi tey ikki skaða nakran? .